Yağmur

burnumda kokusu, kulaklarımda sesi
yüzümde narin esintisi
içimdeki hafif bir ürperti ile geldi
sonbahar yağmurlarından bir kuple

hatırlatıyor onca geçen günleri
anımsatıyor yaşanmışlıkları ve nicesini
hasretle yoğrulmuş umutların nişanesi
sonbahar yağmurlarından bir kuple

yarılmış gök, dökülmüş aşağı
çölde mahkum ruhlar için apayrı
rüyalarıda getirir beraberinde
sonbahar yağmurlarından bir kuple

barbaros…

This entry was posted in Şiir. Bookmark the permalink.

Yorum yapın

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s